خدا خودش کمک ِ بچه هاست ! اینو همسایمون دیروز به من گفت ...

دیروز روژا کوچولوی ما روز پر جنب و جوشی داشت .  ماشاء الله به هیچ جا بند نبود ، چه در دشت و صحرایی که برای گردش رفته بودیم ،‌  چه در خونه که از در و دیوار بالا می رفت . گیر داده بود به مبل آ تند و تند بالا می رفت . چند بار روی فرش نشوندیمش . یه لحظه رفتم تو اتاق دیدم یه صدایی اومد برگشتم دیدم روژا کف زمین ولو شده گریه می کنه . سریع بغلش کردم . گفتم خدایا سرش به سرامیکا نخورده باشه . دقیق که شدم ،‌ بسته دستمال کاغذی رو دیدم که دِفرمه شده . خدا رو شکر کردم که دستمال کاغذی رو زمین بود البته مثه یه بالش زیر سر روژا جون

چند روز پیش حین بازی با آجرهای رنگی ، یکی یکی اون ها رو می چیدم و می شمردم : یک ، دو ، سه ... چند بار تکرار کردم . روژا هم یکی از آجر ها رو گرفت و روی یکی دیگه گذاشت بعد با صدای بلند گفت : یا ... سه

سر نماز ، همیشه روژا جون میاد وسط سجاده ، قشنگ تو چشام نگاه می کنه و می خنده . اینبار هم مثل همیشه اما با یه تغییر قشنگ . اون هم دست های کوچولوش رو مثل بابایی گرفت ... موقع شهادتین هم انگشت سبابه ام رو گرفت . بماند که بعد از نماز ، تسبیحی که قد خودش بود رو برداشت و باصدای بلند مرتب می رفت آشپزخانه و برمی گشت ...

پیشاپیش نوروز مبارک !

 مزگـێنی دا به سروه بای به هاری    وا هاته وه نه ورۆزی کورده واری

تولد تولد تولدم مبارک !